30-day Book Challenge- Dzień 4

Dzień czwarty:

Ulubiona książka z ulubionej serii

Poważnie...? Jak mam wybierać jedną jedyną z całej serii??? Toż to tortury!

Początkowo chciałam wykluczyć zbiory opowiadań, ale w Mieczu przeznaczenia jest jedno opowiadanie, które toczy się w Brokilonie z tego co pamiętam, poza tym te opowiadania akurat lubię.
Potem pomyślałam, że to mogłaby być Krew elfów, bo wtedy wszystko się tak naprawdę zaczyna.
Do głowy przyszedł mi jeszcze Chrzest ognia, bo z tego co pamiętam w tym tomie zawiązuje się kompania złożona z Geralta i Jaskra oczywiście, ale także krasnoludów, wampira i Milvy.
Jednak w Pani Jeziora, jakkolwiek smutna by nie była, jest jedno z najlepszych zakończeń jakie czytałam...
No i co teraz? Oczywiście, że nie wybiorę, łamię reguły, ale co tam. Cała seria jest ŚWIETNA! :)

30-day Book Challenge- Dzień 3

Dzień trzeci:

Twoja ulubiona seria

Tym razem wybór był pomiędzy dwoma seriami, ale nie czyniło go to łatwym. Pieśń Lodu i Ognia wykluczyłam, ponieważ nie czytałam całej serii. Zastanawiałam się pomiędzy Mroczną Wieżą Stephena Kinga i Sagą o Wiedźminie Andrzeja Sapkowskiego.

Obie serie uwielbiam, obie mają świetne zakończenia, jednak u Sapkowskiego jest więcej humoru, a poza tym... Odezwał się we mnie duch patriotyzmu :D
A tak btw to zaczęłam czytać ją ponownie :)

30-day Book Challenge- Dzień 2

Dzień drugi:

Książka którą czytałeś więcej niż 3 razy

Ha! Zagięli mnie już drugiego dnia :P Nie przypominam sobie żebym jakąś książkę czytała 3 razy a co dopiero więcej... Po prostu cały czas odczuwam głód czytania nowych książek :P

Natomiast, żeby nie było, że nie wspominam o żadnej książce, do trójeczki zbliża się Zielona Mila. Wiem na pewno, że przeczytam ją jeszcze nie raz. Według mnie to świetna książka, warto ją polecić nie tylko fanom Kinga, ma specyficzny klimat i może być wzruszająca (mnie mało co wzrusza stąd to "może" :P).

30-day Book Challenge- Dzień 1

Zobaczyłam listę pytań w Kronikach Nomady i postanowiłam dołączyć do tego "wyzwania" :)

Lista pytań:

Dzień pierwszy: 

Najlepsza książka jaką przeczytałeś w zeszłym roku

Musiałam wybrać spośród Z Afganistanu Ogdowskiego, Dallas '63 Kinga, Gry o tron Martina i Zbrodni i kary Dostojewskiego.
Wybór był NAPRAWDĘ trudny, w końcu zdecydowałam się na Grę o tron.

Dlaczego?
Po pierwsze książka ta zapoczątkowała długi cykl, a każdy tom jest gruby- coś co tygryski lubią najbardziej :) Poza tym Martin musiał włożyć wiele pracy w stworzenie tak rozległego świata i tak wielowątkowej akcji oraz wykreowanie mnóstwa bohaterów. Na to wszystko składa się ta bardzo dobrze napisana książka. Choć pierwszego tomu nie czytało się tak dobrze jak następne, to jednak Gra o tron, tak jak cały cykl, warto polecić

"Prawie martwy" Åke Edwardson

tytuł oryginalu: Nästan död man
tłumaczenie: Alicja Rosenau
seria/cykl wydawniczy: Czarna seria (Erik Winter, tom 9)
wydawnictwo: Czarna Owca
data wydania: 17 lipca 2013
data wydania oryginału: 2007
liczba stron: 558











Prawie martwy to dziewiąty tom serii kryminałów połączonych osobą komisarza Erika Wintera, ja nie czytałam poprzednich części, ale nie przeszkadzało mi to w lekturze. I myślę, że każdy się może zabrać za dowolną część serii, oczywiście najlepiej zacząć od początku, zwłaszcza jeśli któraś przypadnie do gustu. Czy ja rozpocznę serię od początku? Dobre pytanie.

Samochód porzucony na moście, ze śladem po kuli. Kilka pocisków wystrzelonych w dom. Zniknięcie polityka. Trup w kolejnym aucie. Wydarzenia, które z pozoru nie mają ze sobą związku, a przynajmniej trudno go dostrzec. Na dodatek nieoczekiwanie wypływa sprawa sprzed trzydziestu lat, sprawa zniknięcia młodej dziewczyny. Erik Winter i jego zespół próbują pozbierać elementy tej dziwnej układanki, zupełnie jak puzzle. 
Czy uda im się poskładać to wszystko w całość? Czy zdążą zapobiec kolejnym morderstwom? 

Początkowo trudno mi było wgryźć się w książkę z powodu języka. Dość opornie mi się czytało, nie wiem czy to wina autora, czy tłumacza. W końcu jednak treść sama się obroniła i skutecznie zaciekawiła. Choć i tutaj miałam mały "problem"- odzwyczaiłam się od niespiesznego tempa akcji skandynawskich kryminałów. Są całkiem inne niż te amerykańskie, trup nie ściele się gęsto, ot tutaj padło kilka strzałów, tam skradziono auto, na zabójstwo trzeba cierpliwie czekać. Smaczku całej historii dodaje wątek młodej dziewczyny, do końca nie wiadomo co się tak naprawdę stało latem 1975 roku. 

I tu należą się gratulacje dla autora. Nie zrobił tak jak wielu kolegów po fachu i nie ukrył większości istotnych wydarzeń. W kilku rozdziałach jesteśmy świadkami pewnych sytuacji, ale nie znamy tożsamości bohaterów, możemy się jedynie domyślać co się właściwie dzieje. Cała książka jest dość tajemnicza, trudno odgadnąć o co w tym wszystkim chodzi. Szczerze powiem, że dałam się zwodzić autorowi i w zasadzie przez całą książkę rozważałam tylko kilka możliwości. I pochłaniałam kolejne strony.

Co mi się zdecydowanie podobało to to, że Prawie martwy to typowy kryminał. Ostatnio z tego gatunku czytam tylko nowości i większość jest trochę udziwniana, a ja od dawna szukałam czegoś klasycznego. I to właśnie dostałam, na dodatek ta książka pochodzi z kraju skandynawskiego, a takie kryminały, ze względu na specyficzny klimat, są ostatnio doceniane przez czytelników (i słusznie!).

Co mi jednak naprawdę przeszkadzało praktycznie do końca książki to dość drętwe dialogi, jakieś takie nierealne. Do języka dało się przyzwyczaić, jednak te rozmowy co jakiś czas mnie lekko irytowały, dość duży minus.
Poza tym kolejną wadą jest zakończenie- nie wiemy co się stało z jednym z bohaterów. I nie jest to tylko moje narzekanie na zachowanie odrobiny tajemniczości w książce, ta historia była dość ważna, była osią fabuły i poczułam się trochę jakby autorowi się nie chciało wymyślać dla niej zakończenia.
Na dodatek początkowy związek ze sprawą z 1975 pojawia się po prostu znikąd. 

Prawie martwego zaliczam do takich średnich kryminałów. Ma swoje minusy, można by ją troszkę skrócić (choć i tak czyta się błyskawicznie), ale myślę, że to całkiem niezła lektura, dla kogoś ktoś szuka klasycznego kryminału pełnego tajemnic.

ocena: 3/6

Za książkę serdecznie dziękuję serwisowi A-G-W oraz wydawnictwu Czarna Owca.