"Wampir Lestat" Anne Rice

tytuł oryginału: The Vampire Lestat

seria/cykl wydawniczy: Kroniki wampirów tom 2

wydawnictwo: REBIS

data wydania: 2005 (pierwsze wydanie 1985)

liczba stron: 648
ocena: 4/5

Opis:
"Lestat, stwórca Louisa de Pointe du Lac i Claudii - dwojga bohaterów Wywiadu z wampirem - opowiada własną historię.Przebudziwszy się po pięćdziesięciu pięciu latach zostaje gwiazdą rocka. Jego dzieje są jednak długie i mroczne - sięgają osiemnastego wieku. Był wówczas autorem w Paryżu, został wampirem i podróżował po Europie w poszukiwaniu odpowiedzi na dręczące go pytania.Kiedy wreszcie odnalazł pierwsze wampiry, z poszukiwacza stał się ściganym.
Lestat uzupełnia wiele wątków podjętych przez Lauisa w Wywiadzie z wampirem, snując dramatyczną opowieść o życiu - nieżyciu, którego nigdy nie pragnął."

Muszę przyznać, że w połowie książki myślałam, że utknęłam na dobre i nie skończę tej książki. Tydzień temu przeczytałam może 20 stron, ale w ten weekend się uparłam i przebrnęłam przez to tomiszcze. Z wyglądu całkiem niepozorna, jak się na nią patrzy to trudno zgadnąć, że liczy sobie niemal 650 stron.
Szczerze mówiąc przebrnięcie przez nią niektórych przerasta i wcale się nie dziwię- odstraszać może objętość, mały druczek, język książki, długie opisy czy powolność akcji. Mnie udało się jakoś dokończyć Wampira Lestata i nie żałuję.
Mam mały problem z ocenieniem drugiej części Kronik wampirów, z pewnością mogę jednak powiedzieć, że bardziej mi się podobała od Wywiadu z wampirem.

Może zacznę od tego co mi się nie podobało.
Przede wszystkim sposób przedstawienia Lestata. W Wywiadzie był tajemniczy, demoniczny, bez skrupułów. W kolejnej części Rice przedstawiła nam jakby kogoś innego. Z tajemnicy go oczywiście odarła, to zrozumiałe, ale przedstawiła go niemal tak jak Louisa, jako dobrego, niezabijającego niewinnych. Oczekiwałam, że autorka ukaże co doprowadziło do tego, że Lestat stał się taki zły, a tu dowiadujemy się, że to tylko pozory. Sama już nie wiem czy traktować to jako zaletę czy wadę.

Wprawdzie po Wywiadzie z wampirem nie spodziewałam się wartkiej akcji, ale nadal nie nabrała spodziewanego tempa. Chociaż nie było już przynajmniej momentów, że się nie nudziłam.

Rozwlekłe opisy były momentami drobną wadą, ale w większości mi się spodobały. Widać było, że książka jest dopracowana. Można było bardziej wczuć się w sytuację bohatera, poznać zakamarki jego duszy, pragnienia i rozterki. W pewnych momentach rozważania Lestata były dla mnie... cóż, niezrozumiałe. Ale myślę, że autorka chciała w ten sposób ukazać, że śmiertelnicy nie są w stanie do końca zrozumieć natury wampirów.

Myślę, że początkowe rozterki Lestata, jego poszukiwanie Boga, sensu życia kiedy jeszcze był człowiekiem są bliskie niejednemu z nas. Natomiast kiedy staje się wampirem opanowuje go samotność i pociąg do samo destrukcji, niebezpieczeństwa. Dopiero pod koniec Lestat ujawnia niemal taką naturę jak w Wywiadzie z wampirem, jednakże to jego usprawiedliwianie się co do swoich ofiar było przy tym trochę śmieszne.

Świat ukazany przez Anne Rice jest dopracowany, stworzyła własną rasę, mitologię i świat, jakże odmienny od naszego.

Zakończenie Wywiadu z wampirem i Wampira Lestata jest całkiem odmienne z tego co pamiętam i bardzo mi się to nie spodobało.

Ogólnie jednak książkę oceniam jako dobrą, lepszą od Wywiadu z wampirem choć miejscami nużącą. Lestat snuje mroczną historię swojego życia. Początek i koniec czyta się dość szybko, a ostatnie strony sprawiają, że mam ochotę jak najszybciej poznać dalszą część. Przy okazji muszę przyznać, że postacie Akaszy i Enkila są przerażające ;)
Nie wiem jak to jest, ale mimo, że książki Rice czasem nużą i nudzą, to i tak w pewnym momencie ma się wielką ochotę przeczytać kolejną.

"Wywiad z wampirem" Anne Rice

Szczerze powiem, że książka ta nie jest dla mnie rewelacją. Skutek uprzedniego oglądnięcia filmu?

Opis:
"Louis de Pointe du Lac, arystokrata z Luizjany, opowiada dziennikarzowi o swojej podróży przez życie i nieśmiertelność. Zmieniony w wampira przez ponurego Lestata, wiedzie egzystencję, której nie rozumie i do końca nie akceptuje. Jedyną jego towarzyszką jest Claudia - ukochana kobieta zaklęta w ciele dziecka. Łączy ich chęć poznania podobnych sobie istot i zajadła nienawiść do własnego stwórcy - Lestata. Nasyciwszy się zemstą, Louis i Claudia wyruszają na wyprawę do Europy, by znaleźć swoje miejsce i odpowiedzi na nurtujące ich pytania. Spotkany w Paryżu Armand wprowadza ich w społeczność wampirów."

Czemu rewelacji nie było? Może dlatego, że z filmu pamiętałam co nieco i nie było dla mnie zaskoczenia w tej książce.

Wywiad z wampirem to moje pierwsze spotkanie z literackimi wampirami (nie liczę tutaj Zmierzchu...). Dopisałam sobie tę książkę na listę do przeczytania, kiedy zdałam sobie sprawę, że panuje szał na książki o wampirach, a ja właściwie nie czytałam niczego o nich.

Rice nie postawiła na akcję, bo owa w Wywiadzie jest monotonna. W książce wręcz przebrzmiewa melancholia, co jednak w świetle tej historii jest całkiem dobrym zabiegiem. Anne skupia się na wampirach, ich przeżyciach, tworzy ich świat od podstaw wprowadzając nas w niego w charakterze reportera.
Wywiad z wampirem ma pewną atmosferę tajemniczości, grozy, którą odczuwa się już po spojrzeniu na okładkę.

Niewątpliwym plusem tej książki jest to, że nie jest to pierwsze lepsze romansidło o grzeczniutkich wampirkach jakich teraz pełno, nie, tu jest coś więcej. To opowieść o nieśmiertelności, zmaganiu z własną naturą, miłości, nienawiści, cierpieniu, próby odnalezienia się w nowym świecie... Podobało mi się, że Rice skupiła się na postaciach, uczyniła je trójwymiarowymi, zmieniającymi się. Wielu autorów skupia się na akcji zapominając o postaciach. Na końcu nasi bohaterowie są wręcz nie do poznania. Jednakże ta lekko kulawa akcja sprawiała, że były momenty, iż prawie się nudziłam.

Zakończenie jakoś mnie nie zaskoczyło, ale książka sprawia wrażenie jakby była niedokończona. Cóż, może w kolejnych częściach Kronik wampirów znajdę rozwiązania niektórych wątków i odpowiedzi na pewne pytania.

Książka ta nie jest zła jak na pierwsze spotkanie z wampirami, ale od kolejnych oczekuję troszkę więcej.

Ocena: 3,5/5

"A jeśli rzeczywiście zaryzykowałabyś i żyła, żyła lata całe, jaki byłby tego efekt? Zgarbiona postać i bezzębne oblicze starości?"